FRIDAY BLOGS 01: Dennis

Fri, 10 Jun 2011 13:02:39 +0200

Don’t give up on 'Don’t Give Up On Me' Door Dennis

Ik open nog eens het oudste demootje dat ik ooit van Don’t Give Up On Me heb gemaakt. Volgens de gegevens van de bestandsmap dateert die uit januari 2009, maar het lijkt veel korter geleden. Ik zie mezelf weer zitten op de stoel midden in mijn kamer, het slagje inzettend, veel te langzaam eigenlijk, met capo in vakje 5. Beetje meepiepen. Zelf hoorde ik er de dag erna niet veel in, maar ik herinner me dat Yorick zei dat hij het wel een leuk liedje vond, nadat ik het wat had rondgemaild.

Enfin, er moest dus een goede demo van Don’t Give Up On Me worden opgenomen met The Hype in geheel. En waar anders dan in een oude bunker, vlakbij visafslag en de sluizen van IJmuiden? Als je de betonnen, granaatbestendige deur achter je dichtslaat, verwacht je elk moment dat de rode alarmlichten aangaan en de sirene begint te loeien. “Pas op! Zoek dekking! Duitsers!” (Jeroens opa heeft nog een Duitser neergeschoten op de Afsluitdijk.) Nee, de Popbunker heeft altijd al een speciaal plekje in The Hype’s hart gehad.

Een maand later dan het stuk hiervoor, in de Popbunker…

“One, two, three, four…” Yorick zet het nummer in. Lekker dan! Goede groove! We zitten er helemaal in. En ook Henk, de deeltijdtechnicus, zit achter het glas in de control room mee te deinen. De bas komt erbij, en Koen zet zijn drumpartij in. Jeroen speelt een dromerige gitaarpartij bovenaan de hals van zijn Casino. De hammond B3 scheurt door de ruimte. Wat een heerlijke take! Niets kon ons nog tegenhouden. Midden in het nummer komt er een boer binnenlopen. In zijn rechterhand een koe, in zijn linkerhand een baal hooi. “Ik kom voor de boerderij van Ruud,” zei hij met een Twents accent. “Die ligt in Almelo,” zeiden wij. “Dan kan ik net zo goed teruggaan.” “Ja.”

We beginnen dus opnieuw.

“One, two, three, four…” Yorick zet het nummer in. Lekker dan! Goede groove! We zitten er helemaal in. En ook Henk, de deeltijdtechnicus, zit achter het glas in de control room mee te deinen. De bas komt erbij, en Koen zet zijn drumpartij in. Jeroen speelt een dromerige gitaarpartij bovenaan de hals van zijn Casino. De hammond B3 scheurt door de ruimte. Wat een heerlijke take! Niets kon ons nog tegenhouden. Midden in het nummer komt er plots een Siamese tweeling binnenlopen. “Heeft iemand van jullie bij broer gezien?” “Die zit aan je rug.” “Nu je het zegt ja.”

Dan maar weer opnieuw.

“One, two, three, four…” Yorick zet het nummer in. De rest komt erbij, maar het gaat mis. Jeroen speelt allemaal verkeerde akkoorden, Koen keert de beat om (vindt hij grappig) en ik zoek mijn bronzen mannetje. “Hier is ie,” zegt Yorick. “Thanks man.”

We beginnen weer opnieuw.

“One, two, three, four…” Yorick zet het nummer in. Lekker dan! Goede groove! We zitten er helemaal in. En ook Henk, de deeltijdtechnicus, zit achter het glas in de control room mee te deinen. De bas komt erbij, en Koen zet zijn drumpartij in. Jeroen speelt een dromerige gitaarpartij bovenaan de hals van zijn Casino. De hammond B3 scheurt door de ruimte. Wat een heerlijke take! Niets kon ons nog tegenhouden. Midden in het nummer komt er plots een dolle groep vrouwen met spandoeken binnengelopen. “We eisen stemrecht voor vrouwen!” “Dat is er al.” Stilte. “We eisen de legalisatie van abortus!” “Is er ook al.” Stilte. “Dan willen we een boerderij.” “Die ligt in Almelo.” “Dan kunnen we net zo goed weggaan.” “Ja.”

We beginnen nog maar eens opnieuw.

Als het nummer is afgelopen, luisteren we het geheel terug in de control room. Dit wordt een toffe track als we het straks voor het eggie, voor het album gaan opnemen, wisten we gelijk. En wie weet een single? Wel, zie hoever het gekomen is. Don’t Give Up On Me, een nummer met een geschiedenis (en wat voor een geschiedenis), binnenkort op de radio?

blog

FRIDAY BLOGS 01: Dennis